Super League σκέψεις

Ο πρωταγωνιστής της αγωνιστικής είναι ο Δικέφαλος. Με φρέσκο προπονητή που καλωσορίστηκε με εντυπωσιακή νίκη, 4-0 εκτός έδρας. Ο Χιμένεθ είναι ότι πρέπει στη σύγχρονη εποχή, όπου οι ομάδες πρέπει να μάθουν να φτιάχνουν παίκτες, γιατί οι εποχές του «αγοράζω εντεκαδάτους» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ελπίζω η κατασκευή του προπονητηρίου να είναι μέρος ολοκληρωμένου σχεδίου. Οι ελληνικές ομάδες πρέπει να φύγουν απ’ το μοντέλο που γνωρίζουμε γιατί τις περιμένουν δύσκολες μέρες. Ας ρίξουν μια ματιά σε κάτι ομάδες απ’ το πρώτο ράφι της Ευρώπης και ας κάνουν τις σχετικές συγκρίσεις μεγεθών. 😉

Για τον αγώνα, το κυρίαρχο στοιχείο είναι πως οι παίκτες ήθελαν να δείξουν στον καινούργιο προπονητή ότι αξίζουν, κάτι που αυτόματα δείχνει ότι τόσο καιρό με Μπάγεβιτς κορόϊδευαν. Ο Άρης έδειξε κουρασμένος, χωρίς τρεξίματα. Ούτε μια διεκδικήσιμη μπαλιά δεν μπορούσε να κερδίσει. Μετά το φανταστικό γκολ του Σκόκο κατέρρευσε. Μεγάλο το κενό του Πρίττα. Επίσης οι πολλοί ξένοι δεν πρόκειται ποτέ να τον κάνουν συγκροτημένη ομάδα. Ή καλύτερα, οι πολλοί Λατίνοι ξένοι. Αν πάρει Σκανδιναβούς ή Γερμανούς δεν υπάρχει θέμα. Στην κερκίδα ήταν ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης με την Ρούξι Ντουμιτρέσκου (φωτό) αλλά δεν έφεραν γούρι. 😀

Μεγάλο μπράβο στους Αρειανούς! Μου θύμισαν Άγγλους στο γήπεδο. Πολύ ζήλεψα, ήθελα και οι οπαδοί της ομάδας μου να είναι έτσι. 🙄 Μη ξεχνάμε και πόσο κόσμο κατέβασαν στον τελικό κυπέλλου το καλοκαίρι. Από μένα έχουν κερδίσει την πιστοποίηση, το ISO. 😛

Το Τριφύλλι ήταν απόλυτα πειστικό στο 1ο ημίχρονο, αλλά καθόλου, στο 2ο. Μετά την ανάπαυλα ήταν σαν μια ομάδα που παίζει για την κατηγορία, προηγείται και «γυρίζω πίσω μη ψοφήσω». Μόλις μπορεί, πετάει τη μπάλα στον γρήγορο που έχει μπροστά μήπως κάνει τη ζημιά. Σύστημα ομάδας από το Α΄Τοπικό. Προφανής η ομοιότητα με την Εθνική, αφού παίζουν οι ίδιοι παίκτες περίπου στο κέντρο. Όσο τρέχουν και καλύπτουν χώρους ο ΠΑΟΚ δεν υπάρχει στο γήπεδο. Μόλις βγήκε στην επιφάνεια η νικοτίνη και η ηλικία το κέντρο με 2 παίκτες λιγότερους δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

Η λύση προφανής. Ο Κατσουράνης πρέπει να γυρίσει πίσω, σαν κεντρικός αμυντικός έχει άλλα 2 χρόνια καλή μπάλα, γιατί το τόπι το γνωρίζει. Διαφορετικά μόλις φύγει ο Νιόπλιας και έρθει σοβαρός προπονητής, θα γυαλίσει πάγκο, λουστρίνι θα τον κάνει. Ή αν σοβαρέψει ο Νιόπλιας και γίνει επαγγελματίας team manager, και όχι προπονητής με παλινωδίες που είδαμε πρόσφατα. 😕 Με τον Καραγκούνη δεν φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα, γιατί παίζει χωρίς να δυσανασχετεί μισό αγώνα. Κάτι ακόμα. Όταν ρε Γιόσου κάνεις σπριντ με τον Ίβιτς και δεν τον καταπίνεις, ποιον τον Ίβιτς 😯 , κάνε μας τη χάρη! Καλός, φιλότιμος, ούτε ξεχνώ πως έχει προσφέρει, αλλά είναι ώρα για μαντήλι. Που θα είχε ανεμίσει αν δεν είχε αναλάβει ο άχρηστος το καλοκαίρι για καναδυό μήνες.

Για τον Ολυμπιακό, προς το παρόν είναι επίφοβα τα συμπεράσματα. Στο εγγύς μέλλον θα δούμε τι ψάρια πιάνουν, όταν οι αντίπαλοι δεν θα είναι φίλα κείμενοι. Αν συνεχίσει έτσι, είναι το πρώτο φαβορί για τίτλο, αφού δεν έχει και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Ένα άλλο που τον αβαντάρει είναι πως ακολουθεί την ΑΕΚ στη διοργάνωση, σημαντικό να αντιμετωπίζεις τους αντιπάλους σου ύστερα από δύσκολο παιχνίδι τους.

Στον ΠΑΟΚ φαίνεται τώρα ποιος έκανε τη δουλειά πίσω απ΄ τη βιτρίνα (Ζήσης) και ποιος είναι φρου-φρου κι’ αρώματα (Θοδωρής). Έχει το ελαφρυντικό ότι έμεινε μόνος και δεν τα προλαβαίνει, αλλά δεν αθωώνεται, απλά μικραίνει κάπως η ποινή. Ζοφερές μέρες περιμένουν τον Δικέφαλο του Βορρά. Όπως λέει ο φίλος Nick, μια ομάδα χτισμένη πάνω σε αμυντικές βάσεις και με στόχο της την κόντρα επίθεση, δεν είναι δυνατόν ν’ αλλάξει τρόπους αν δεν αλλάξει (κάποιους) παίκτες. Τόσο απλό. Από την άλλη, αν δηλαδή έχω δίκιο για την αξία του Βρύζα, όλοι έχουμε κέρδος, μέσω Εθνικής. 😎

Πολλοί προπονητές είναι επί ξύλου κρεμάμενοι, αφήνοντας έξω αυτούς που έχουν ήδη κουνήσει μαντήλι. Σε αντίθεση με το κοινώς αποδεκτό, αυτό δεν αποδεικνύει την ανικανότητά τους, αλλά κυρίως την ανικανότητα των παραγόντων που τους προσλαμβάνουν. Αν δεν μπορείς να βρεις ένα προπονητή να βγάλει τη σεζόν, και χρειάζεσαι 2-3 κάθε φορά, είσαι κεφτές, γκασμάς! Αν μάλιστα κάθε χρονιά αγοράζεις 4-5 εντεκαδάτους παίκτες, δηλαδή τη μισή ομάδα, είσαι πουθενάς, μυρωδιάς! Κάνεις συνεχώς λάθη επί λαθών και τα ρίχνεις στους άλλους. Ποδοσφαιρικά. Γιατί από τα «περίεργα» κονομάς στο στοίχημα, πράγμα που είναι ο στόχος των περισσότερων κατά πως φαίνεται. Εκεί τα καταφέρνουν, γιατί στο να στήσουν ομάδα δεν έχουν επιχειρηματικό πλάνο, είναι εντελώς ακατάλληλοι. 😉

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Μπάλα ξώραφη, Super League. 1 Comment »

Ένα Σχόλιο to “Super League σκέψεις”

  1. takis Says:

    Ρούξι, αρρώστεια!!! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: