Μακάμπι – Παναθηναϊκός 69-78

Το μέταλλο του πρωταθλητή – Ευρώπης – φάνηκε στο Γιαντ Ελιάου, ο Εξάστερος επικράτησε σε ένα αγώνα χωρίς αύριο γι’ αυτόν. Το παράξενο είναι ότι και η Μακάμπι φαίνεται να είχε την ίδια αντίληψη. Νομίζω ότι αυτό ήταν το μεγάλο λάθος της. Υπάρχει ακόμα ένα παιχνίδι, η σειρά είναι στο 2-2 και τίποτε δεν έχει τελειώσει. Όμως τα πρόσωπά τους έδειχναν ότι αυτό πιστεύουν. Ακόμα και το πρόσωπο του πολύπειρου Ραμόν Μισράχι, του πρώτου τη τάξει στην ομάδα. Που είχε την ίδια έκφραση και στον προηγούμενο αγώνα όταν η Πανάθα πλησίαζε σε απόσταση βολής.

Μετά τις βαρύγδουπες δηλώσεις ύστερα από τον πρώτο αγώνα της σειράς, κυρίως από ανθρώπους των ελληνικών Μέσων, «καλώς τα παιδιά, καλώς το 3-0», πήγαμε με διπλό άξελ :mrgreen: στο «ο Παναθηναϊκός με την πλάτη στον τοίχο» ενώ παρέμεναν ακόμα δυό αγώνες και και είναι κοινώς αποοδεκτό ότι ο Εξάστερος είναι πληρέστερη ομάδα. Τώρα ίσως δούμε ότι «η Κωνσταντινούπολη είναι πολύ κοντά». Τίποτε απ’ αυτά δεν εγκρίνω. Χρειάζεται ακόμα μια νίκη, και όποιος πιστεύει ότι η Μακάμπι δεν θα έρθει στην Αθήνα για να πουλήσει ακριβά το τομάρι της, καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει. Ομάδα με πολύ βαριά φανέλα και πολύ καλό προπονητή. Άσχετα αν απόψε βγήκε ηττημένος στη μάχη των πάγκων. Αυτή η ομάδα (Μακάμπι) αξίζει ανυπερθέτως τον σεβασμό μας. Ας δούμε τη σειρά σαν ένα αγώνα νοκ-άουτ στην έδρα μας. Αυτό έχει γίνει τώρα πια, οι ρέστες απόψεις είναι για τον κάδο. Αποδείχτηκε – και απόψε – περίτρανα ότι απέναντι σε τέτοιο αντίπαλο δεν παίζουμε μόνοι μας στο παρκέ, άσχετα αν υπερτερούμε σαν σύνολο.

Καλάθης ο καλύτερος με διαφορά, Καϊμακόγλου, Γιασικεβίτσιους και Βουγιούκας ήταν οι ασυνήθεις ύποπτοι. Ο Διαμαντίδης είναι ο συνήθης. 😀 Μπατίστ μέτριος απόψε, αλλά δικαιούται και αυτός μια απόδοση εκτός των συνηθισμένων στάνταρ του. Σάτο σε βαθιά νερά, γι’ αυτό δεν ξαναμπήκε. Το ίδιο και ο Τσαρτσαρής.



Οι Έλληνες της Μακάμπι, Σκορτσιανίτης και Παπαλουκάς, ήταν σκέτα μηδενικά στον αγώνα.


Μας «μάτωσε» ο Ελιγιάχου και ο Σμιθ αλλά στο τέλος το γύρισαν στο … ηρωικό και χάθηκε το ματσάκι. Μια περίπου απ’ τα ίδια και για τους Οχαγιόν – Λάγκφορντ, που στο κρίσιμο τέλος ξεφούσκωσαν. Αφού παράλληλα ο ισραηλινός πάγκος δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Έχασε εντελώς το ροτέσιο 🙂 , δέστε τους χρόνους στον πίνακα. Ο Μπλατ την «έβγαλε» ουσιαστικά με 6 παίκτες, ο Ζοτς με 9. 😉

Λίγο πριν το τέλος του αγώνα η έκφραση του Σάρας λέει ένα σωρό πράγματα.

Ο πράσινος πάγκος σε πλήρη δράση. 😀

Απόλυτο δίκιο είχε ο πρώην μπασκετμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου στις πρόσφατες δηλώσεις του, «ο Ολυμπιακός έχει δεκαθλητές, ο Παναθηναϊκός μαθηματικούς». Έβλεπα στη 2η και 3η περίοδο ότι οι επιθέσεις των Ισραηλινών βασίζονταν σε συντριπτικό ποσοστό σε ατομικές ενέργειες που τρυπούσαν την άμυνά μας. Αυτό όμως κουράζει πολύ τα κορμιά και στο τέλος ξεφούσκωσαν. Ίσως αυτό έβλεπε ο πάγκος μας και διατηρούσε την ηρεμία του. Ταυτόχρονα ο Ζέλικο έκανε συνεχείς αλλαγές στην 4η περίοδο και φάνηκε ότι δεν πήρε απάντηση, τους έδεσε κόμπο.

Στερνό 1. Οι διαιτητές του αγώνα Γιούγκεμπραντ και οι Ισπανοί Γκονζάλες – Κάρλος είχαν να αντιμετωπίσουν το ίδιο σκληρό παιχνίδι με προχθές. Απέδειξαν ότι διαχειρίστηκαν την κατάσταση πολύ καλύτερα από τον πολλά βαρύ στα χαρτιά Λαμόνικα με τη συνοδεία του, τον Ισπανό Μαρτίν και τον ανεκδιήγητο Τούρκο Ανκαραλή που δεν κάνει ούτε για το γάιδαρο καβάλα. Αποτέλεσμα να μπορέσουμε να δούμε μπάσκετ. 😉

Στερνό 2. Το βράδυ παίζει ο Ολυμπιακός με τη Σιένα. Η οποία στα 3 πρώτα παιχνίδια του Final-16 είχε δείξει πρόσωπο για τελικό αλλά στη συνέχεια τα σκ@τωσε. Αν επανέλθει και κάνει το 2-2 έχει μεγαλύτερες πιθανότητες για την Πόλη. Ελπίζω όχι για να δούμε 2 ελληνικές ομάδες στο Final-4 – που το βλέπω. Ακόμα καλύτερα – που δεν το βλέπω καθόλου – να βρεθούμε αντιμέτωποι τα δυό μας στον τελικό. Και να μετρήσουμε βέβαια τα παΐδια του Γαύρου, που σε πονεί και που σε σφάζει, τι σου κάνω μάνα μου κιέτς.

Στερνό 3. Σεβασμός και στους Τσαχόβ, τους φιλάθλους της Μακάμπι. Δημιουργούν κολασμένη ατμόσφαιρα στο γήπεδο αλλά μετά το τέλος χειροκρότησαν τον νικητή. Όπως και τον ηττημένο γιατί τα έδωσε όλα, άσχετα αν δεν πέτυχε το στόχο. Αυτή είναι πραγματική μπασκετική ατμόσφαιρα, από φίλους του μπάσκετ που ξέρουν πως να σπρώξουν την ομάδα που αγαπάνε. Που μας δείχνει ότι στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω.

4 Σχόλια to “Μακάμπι – Παναθηναϊκός 69-78”

  1. the bgt Says:

    του ριπιτ μαισελφ, απο εμας εξαρταται. Η Μακαμπι παιζει ηρωικο μπασκετ στην επιθεση (αν τα βανει ο Μπλου-μενταλ απο τα 9μετρα κερδιζουνε κι ολας). Δε ξερω αν ηταν ετσι ολη τη σαιζον ή ο Μπλατ νομιζει οτι εχει ελπιδες μονο με αυτο το στυλ παιχνιδιου.
    Ειμαστε περιεργη ομαδα φετος, δε μπορω να καταλαβω, τελος εποχης? κουραση ψυχολογικη? Η ομαδα παιζει ανισα ακομη και μεσα στο ιδιο ματς. Και ο 3Δ δειχνει κατι σαν ξεθεωμενος? μπαιλντισμενος? ξεζουμισμενος?
    Ειμαστε ικανοι να το παρουμε σιγουρα. Αλλα και να αποκλειστουμε απο την «γιουρρριαααα-αεεεραααα-tally hoooo» Μακαμπι.

    Ο Γαυρος εκπληξη, παει με την αγνοια κινδυνου του αουτσαιντερ (και με το Σπανουλη-θελω-να-κερδισω-ενα-διηπειρωτικο-μονος-μου-για-το-θρυλο να εχει παιξει σαν πεθαμενος ετσι?). Μπραβο τους. Αυτη η Σιεννα δεν εχει πεισει καθολου μα καθολου, θα εκπλαγω εαν γυρισει τη σειρα.

    Χαρα που θα κανουν οι Τουρκοι ετσι και προκριθουν και οι δυο ομαδες μας 😀

    Τον Παπανικολαου ο Ζοτς τον εχει σε μεγαλη εκτιμηση και πιστευει στις προπονητικες του ικανοτητες.

    Α ναι, και το τελευταιο conspiracy theory των γαυρων: Η Μακαμπι καθεται να χασει γιατι αν πανε οι Εβραιοι στην Τουρκια θα τους σκοτωσουν!!! Αμ πως!

  2. the bgt Says:

    Αυτος ο Γιούγκεμπραντ πρεπει να ειναι ο Μητσοτακης του ευρωπαικου μπασκετ, εχει τον απεθαντο, ποσο χρονω ειναι και διαιτητευει ακομη?

  3. pensierix Says:

    Ο Εβραίος σκηνοθέτης, πάντως, ήξερε να κάνει τη δουλειά του. Κάμερα στο Ζοτς που χτες μας χάρισε όλες τις αποχρώσεις του μελιτζανί, κάμερα στον ψυχοπαθή Λιθουανό που έδωσε σόου (ειδικά το χάιδεμα του κεφαλιού του Ομπράντοβιτς στο τέλος είναι όλα τα λεφτά) και ποιός το χ#@ει το ματσάκι. Ενας μέτριος, με εμφανείς αδυναμίες σε κάποιες θέσεις αλλά ψυχωμένος Παναθηναϊκός κέρδισε μια χειρότερή του ομάδα σε αγώνα επιβίωσης. ΟΚ, το έχει ξανακάνει αυτό. Πέρα από τις επιτυχίες, τα αστέρια κτλ αυτή η ομάδα μάς έχει χαρίσει πολύ όμορφες ιστορίες, εικόνες, στιγμές. Δεν είναι απλά μια ομάδα που κερδίζει.

    the bgt, ο Μητσάρας μάς έχει τόσο κακομάθει (ειδικά μετά τα περσινά όργια) που πλέον το φυσιολογικό το βλέπουμε λίγο. Αν κοιτάξεις στο σάιτ της Ευρωλίγκας τα χτεσινά νούμερα του μέτριου Διαμαντίδη αλλά και ό,τι έχει κάνει στη σειρά των αγώνων, θα εκπλαγείς…Βάλε και στο λογαριασμό ότι είχε 70 λεπτά συμμετοχής μέσα σε 2 μέρες που για τη θέση και το στυλ παιχνιδιού του Μήτσου είναι πααααααααααρα πολλά.

    Ο Γιούγκεμπραντ πρέπει να ήταν πολύ νέος, πιτσιρικάς όταν ξεκίνησε να διαιτητεύει. Τον βλέπεις και στο τσακ είσαι να τα χώσεις στον Ζοτς που κρατάει τον Γκάλη τόση ώρα στον πάγκο!

  4. 4minister Says:

    Όταν ο Εξάστερος φτάνει την CSKA στην παράταση δείχνει ότι είναι ικανός για το καλύτερο. Όταν χάνει από κάτι περίεργους δείχνει ότι είναι ικανός για το χειρότερο. Οπότε οποιαδήποτε πρόβλεψη ενέχει σημαντικό κίνδυνο λάθους. Ευχαριστιόμαστε το παιχνίδι και μέχρι εκεί. Ούτε προσδοκίες ούτε τίποτε άλλο. Στο βάθος του μυαλού μου υπάρχει και η πιθανότητα μερικές φορές ο Ομπράντοβιτς να κρύβει παιχνίδι. Όπως κρύβει ότι καταλαβαίνει πολύ καλά ελληνικά. 🙄

    Επιμένω, για να μη ξεχνιόμαστε, ότι τον 5ο αγώνα της σειράς δεν τον έχουμε σίγουρο.

    Όπως θεωρώ ότι ούτε ο Ολυμπιακός θα κερδίσει σίγουρα απόψε. Το θέλω αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος. Θα καθίσω μάλιστα να το δω, για να έχω προσωπική άποψη.

    Ο Γιούγκεμπραντ είναι βαψομαλιάς ή μου φαίνεται; :mrgreen:

    Αμφότεροι οι οπαδοί των ελληνικών ομάδων, αν βέβαια προκριθούν, θα είναι κότες λειράτες στην Πόλη. Εκεί γνωρίζουν ότι δεν έχουν την παραμικρή πολιτική αβάντα. 😉

    Ο Εβραίος σκηνοθέτης πράγματι γνωρίζει πολύ καλά τη δουλειά του. Καθώς και οι φίλαθλοι για τους οποίους θα συμπληρώσω στο αρχικό κείμενο.

    Συμφωνώ με τον Γαλάτη, η στατιστική στο μπάσκετ τα λέει όλα αν την μελετήσεις προσεκτικά. Συνήθως αποτυπώνει αυτό που βλέπει ένα έμπειρο μάτι στο παρκέ. Δεν μπορεί βέβαια να αποτυπώσει αυτό που είδα με την αναμενόμενη κούραση των Ισραηλινών προς το τέλος, κάτι που με βοήθησε η ήρεμη στάση στον πάγκο να ψάξω. Ζοτς και Ιτούδης το ήξεραν και το περίμεναν, σχεδίασαν πιστεύω την άμυνα με αυτόν ακριβώς το στόχο. Είναι λογικό να το προγραμματίζεις με ένα αντίπαλο με εμφανώς λιγότερο βάθος πάγκου από σένα. Ακόμα και την ώρα που η Μακάμπι πήρε κεφάλι στο σκορ περίπου 4 λεπτά πριν το τέλος η έκφραση στο πρόσωπό τους έδειχνε ότι ήξεραν πως «έχουν» τη νίκη.

    Στο 45ό δευτ. το χάιδεμα του Ζότς στον Σάρας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: