Η ώρα του Νίκου Νταμπίζα

Η ώρα να τον περιλάβω. 😈

Τον Νταμπίζα δεν τον θέλω, δεν τον ήθελα απ’ την αρχή. Όχι γιατί έπαιξε στην ομάδα των βρωμιαραίων, το θεωρώ δευτερεύον, αλλά ψυχρά γιατί είναι καινούργιος στο αντικείμενο και μαθαίνει στου κασίδη το κεφάλι. Όμως, προϊόντος του χρόνου, κάποια νέα στοιχεία προστίθενται στο παζλ.

Είναι αδύνατον να μου διαφύγει ότι γίνεται οργανωμένη προσπάθεια στήριξής του. Ειδικά όταν διαβάζω σήμερα «ουδέτερους» δημοσιογράφους, σαν τον Σαμπράκο, να τον στηρίζουν. Το ίδιο κάνει και ο Νικολογιάννης, που είναι γραφείο Τύπου της ΠΑΕ, αλλά ενδεχομένως και άλλων. Αρκεί το μαρούλι να αλλάζει χέρια.

Προέκταση της ίδιας οργανωμένης προσπάθειας ήταν και το προχθεσινό «πέσιμο», με σκοπό να παρουσιαστεί ο τεχνικός διευθυντής σαν θύμα μεν, αργότερα δε επαγγελματίας με την προσυνεννοημένη ψύχραιμη αντίδρασή του. Αυτοί που του την έπεσαν δεν ήταν αγανακτισμένοι οπαδοί αλλά άνθρωποι που πήραν μεροκάματο για την πράξη. Ιδιαίτερα μόλις έμαθα ότι οι μπάτσοι που ήταν μπροστά αδιαφόρησαν και δεν έκαναν την παραμικρή ενέργεια, κατάλαβα ότι ήταν οργανωμένο από «ψηλά». Από το παρακράτος του ποδοσφαίρου, που έχει πλοκάμια μέχρι μέσα στη Βουλή.

Η παράγκα στις μέρες μου

Με την έγκριση του Πρωθυπουργού άρχισα τις νομοθετικές παρεμβάσεις, με πρώτη την ποινική κατάσταση των προσώπων που μπορούσαν να κατέχουν θέσεις στις Αθλητικές Οργανώσεις. Για την κατάθεση της σχετικής ρύθμισης συγκατατέθηκαν όλα τα κόμματα. Όταν, όμως, ήρθε η ώρα να ψηφιστεί, οι εκπρόσωποι της «παράγκας» στο Κοινοβούλιο, σε αγαστή διακομματική συνεργασία, επέβαλαν την απόσυρσή της.

Όταν λέμε από ψηλά, εννοούμε και τον εγγυητή της επόμενης μέρας, που «αποχώρησε» αλλά δικοί του άνθρωποι – Σωπήλης, Στάμου – είναι ακόμα σε νευραλγικές θέσεις.

Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα αν αληθεύουν οι ισχυρισμοί του Δημήτρη Κριτή.

Πολλά παράπονα ακούγονται και από την πιάτσα των μάνατζερς, με αρκετούς εξ αυτών να ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καταφέρει να επικοινωνήσουν μαζί του από τον Ιούνιο μέχρι σήμερα, είτε στο κινητό του τηλέφωνο, είτε στο σταθερό τηλέφωνο των γραφείων της διοίκησης, είτε με mail, είτε σε fax. Από τον συγκεκριμένο χώρο εκπορεύονται και τα σενάρια, ότι η μεταγραφική δραστηριότητα του Παναθηναϊκού περιορίζεται μεταξύ του τριγώνου Νταμπίζας – Τζόρτζεβιτς – Νινιάδης!

Υπάρχουν σπόρια αλήθειας, αλλά δεν είναι όλη η αλήθεια. Άλλωστε δεν είναι κάτι ξένο για τον Παναθηναϊκό το συγκεκριμένο, όταν οι Ευαγγελόπουλος, Κλωνόπουλος, ακόμη και ο Άγγελος Τραυλός κάποτε, έχουν μονοπωλήσει κάποιες περιόδους το “πάρε – δώσε”.

Δηλαδή το παρακράτος του ποδοσφαίρου εξακολουθεί να έχει απλωμένα σε βάθος τα πλοκάμια του μέσα στην ομάδα, ότι ισχύει εδώ και χρόνια με το Γαυρόσογο και τους κολλητούς του (πρακτοράκος).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: