Πάρτα Λίζα!

Είναι η τρίτη χρονιά – και φαρμακερή – που η ομάδα μπάσκετ «είναι έτοιμη για μεγάλα πράγματα». Αυτό σύμφωνα με κάποιους επώνυμους δημοσιογράφους. Γιατί ουδόλως συμμερίζομαι τις απόψεις τους, ίσως έχω βλάβη στην κρυστάλινη σφαίρα μου. Πάντως, στις χθεσινές τους δηλώσεις οι Σπανούλης-Μπουρούσης τάχθηκαν καθαρά υπέρ της ίδιας με μένα άποψης. Μάλιστα ο Μπόρο πήγε να ρίξει κάποιο μπινελίκι, «σταματήστε τις …. να μην πω τη λέξη» δήλωσε.

Και όλο τούτο γιατί κερδίσαμε τους γηπεδούχους Κροάτες, παίζοντας όμως στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του αγώνα μέτριο μπάσκετ. Με μια μεγάλη αδυναμία, το μακρινό σουτ, και μια μικρότερη αλλά σημαντική, το ανύπαρκτο παιχνίδι πάνω από το στεφάνι, δύσκολα κερδίζεις τους καλούς που πρέπει να αντιμετωπίσεις ώστε να βρεθείς στο βάθρο.

Συμφωνώ ότι η ομάδα έδειξε μέταλλο. Το είχα μάλιστα δει στον αιφνιδιασμό Σπανούλη-Πρίντεζη στο τέλος, όταν το μάτι τους ήταν «αγριεμένο», ειδικά του 2ου. Αλλά δεν φτάνει. Για να κρεμάσεις στο στήθος σου μετάλλιο πρέπει το μέταλλο να είναι χάλυβας και για να πάρεις την κούπα ανοξείδωτος χάλυβας! Δεν έχουμε θεμελιώσει δικαίωμα, όχι ακόμα τουλάχιστον.

Η άκρατη λογοκρισία που υφίσταται στα Μέσα – ακόμα και στα δικτυακά, όπου σε όλες τις σχετικά δημοφιλείς αθλητικές ιστοσελίδες τα μηνύματα των αναγνωστών απαιτούν «έγκριση» – εμποδίζει την ύπαρξη απτών αποδείξεων, πόσο τους γλεντάμε όταν γράφουν μπαρμπούτσαλα. Σε πόσο μεγάλο βαθμό τους θεωρούμε πρωταγωνιστές του Θεάτρου Σκιών.

Για κάποιους εξ αυτών – θαμώνες του πλοίου της αγάπης – το καταλαβαίνω, είναι υποχρεωμένοι. «Πλοίο της αγάπης» ονομάζεται το τσάρτερ της Εθνικής, με το οποίο ταξιδεύουν ΔΩΡΕΑΝ κάποιοι πολύ γνωστοί μπασκετογραφιάδες, ενώ θα έπρεπε να βρίσκονται μόνο οι παίκτες, το τεχνικό επιτελείο και οι επίσημοι συνοδοί αυστηρά επιλεγμένοι από τα μέλη της ομοσπονδίας. Ως ανταποδοτικά τέλη για το δωρεάν κόμιστρο οι θαμώνες δημοσιογράφοι γράφουν διθυράμβους για την ομάδα και ειρωνικά οι άλλοι το αποδίδουν πως το κάνουν από … αγάπη. Ο αστικός μύθος ότι τους αποκαλούν «τα παιδιά του Σωλήνα» ελέγχεται …

Στερνό. Για τα διαφορετικά πράγματα που έγιναν με τη Γεωργία, τουτέστιν το ποδοπάτημα του 1ου ημιχρόνου και το εσκεμμένο χειρόφερνο στο 2ο, θα προσπαθήσω να επανέλθω με το πέρας της διοργάνωσης στο Ζάγκρεμπ.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Μπάλα σπυριάρα. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: